Het effect van beproeving bij verschillende mensen.
Wat zijn zomerstormen anders dan winterstormen! In de winter razen ze met hun geweld over de aarde; en als er nog wat schamele resten van gebladerte of bloemen zijn achtergebleven, worden die in één vlaag meegesleurd. Er blijft niets anders over dan woestenij; en lang nadat de regen is opgehouden, getuigen plassen water en modder van wat geweest is. Maar als in de zomer de wolken hun stortvloeden hebben uitgestort, als de winden hun woede hebben uitgeput en de zon weer in glorie uitbarst, lijken alle dingen met hernieuwde lieflijkheid op te staan uit hun verfrissende bad. De bloemen glanzen, en ruiken zoeter dan voorheen; het gras lijkt weer een helderder tint groen te hebben gekregen; en de jonge planten die nauwelijks in het zicht waren gekomen, hebben hun plaats ingenomen tussen hun soortgenoten in de perken, omdat ze zo snel zijn ontsproten tussen de buien. Ook de lucht, die voorheen misschien benauwd was, is helder, zacht en fris geworden. Dat is ook het verschil wanneer de stormen van beproeving neerkomen op harten die niet vernieuwd zijn door geloof, en op hen die wel in Christus geloven. Bij de eersten brengen ze de troosteloosheid en verlatenheid aan het licht die voorheen misschien niet zichtbaar waren. De somberheid wordt niet verlicht door het vooruitzicht van een opbeurende straal die erop volgt; van bloemen of vruchten die de weldaad ervan tonen. Maar in de ware christelijke ziel, al duurt het geween een nacht lang, komt er vreugde in de morgen. Een zoete glimlach van hoop en liefde volgt op elke traan; en de beproeving wordt op haar beurt veranderd in de grootste zegen.
