“en begon de voeten der discipelen te wassen”—Johannes 13:5
De Heere Jezus heeft Zijn volk zo lief dat Hij nog elke dag veel voor hen doet dat lijkt op het wassen van hun vuile voeten. Hun armzaligste daden neemt Hij aan. Hun diepste verdriet voelt Hij mee. Hun geringste wens hoort Hij, en elke overtreding van hen vergeeft Hij. Hij is nog steeds hun Dienaar en ook hun Vriend en Meester. Hij verricht niet alleen majestueuze daden voor hen, zoals het dragen van de hogepriesterlijke hoofdtooi op Zijn voorhoofd, met de kostbare edelstenen die schitteren op Zijn borstschild, en het opstaan om hun zaak te bepleiten. Nee, nederig en geduldig gaat Hij ook nu nog onder Zijn volk rond met de waskom en de handdoek. Dat doet Hij wanneer Hij onze voortdurende zwakheden en zonden dag na dag van ons wegneemt. Gisteravond, toen je op je knieën ging, beleed je met verdriet dat veel van je gedrag je belijdenis niet waardig was. Ook vanavond moet je opnieuw treuren dat je weer in precies dezelfde dwaasheid en zonde bent gevallen, waaruit bijzondere genade je al lang geleden heeft bevrijd. En toch zal Jezus veel geduld met je hebben. Hij zal je belijdenis van zonde horen. Hij zal zeggen: “Ik wil, word gereinigd!” Hij zal opnieuw het bloed van de besprenging toepassen, vrede spreken tot je geweten en elke vlek wegnemen. Het is een grote daad van eeuwige liefde wanneer Christus de zondaar eens en voor altijd vrijspreekt en in de familie van God opneemt. Maar wat een nederig geduld is er wanneer de Zaligmaker met veel lankmoedigheid de steeds terugkerende dwaasheden van Zijn eigenzinnige discipel draagt! Dag na dag, uur na uur wast Hij de talloze overtredingen weg van Zijn dwalende maar toch geliefde kind. Een vloed van opstand droog te leggen is iets wonderbaarlijks. Maar het voortdurende gedruppel van steeds herhaalde misstappen te verdragen, een voortdurende beproeving van Zijn geduld te dulden, dat is pas echt goddelijk! Terwijl we troost en vrede vinden in de dagelijkse reiniging door onze Heere, hoort de uitwerking ervan op ons te zijn dat we waakzamer worden en dat ons verlangen naar heiligheid sterker wordt. Is dat zo?
