Bijbels Dagboek, C.H. Spurgeon
“Voor Iedere Morgen”
Mijn liefste… Hooglied 2 vers 8
Van vroeger af aan werd deze naam door de Kerk al aan Jezus als de Gezalfde van de Heere gegeven. In de zomerdagen van de Kerk klonk haar lied boven dat van de mooiste vogels uit, als zij zong: ‘Mijn Liefste is van mij, en ik ben van Hem.’ In haar Hooglied noemt zij Hem steeds met deze heerlijke naam: ‘Mijn Liefste!’ Zelfs in de langdurige winter van afgoderij vonden de profeten gelegenheden om hun zorgen opzij te leggen, zoals Jesaja deed, toen hij zong: ‘Nu wil ik graag voor mijn Beminde zingen, een lied van mijn Geliefde over Zijn wijngaard’. Hoewel de gelovigen Zijn gezicht nooit hadden gezien, hoewel Hij nog geen mens geworden was, en ook nog niet onder ons had gewoond, hoewel niemand Zijn heerlijkheid ooit nog had gezien, was Hij toch de vertroosting van Israël, de hoop en de vreugde van alle uitverkorenen. Hij was de Liefste van allen die oprecht voor de Heere leefden. Ook onder ons is het niet vreemd om Christus onze ‘Liefste’ te noemen op de momenten waarop wij voelen dat Hij ontzettend dierbaar voor ons is; op momenten dat Hij als een vaandel boven tienduizend uitsteekt, dat alles aan Hem geheel en al begeerlijk is. De apostel Paulus durft zelfs heel het heelal uit te dagen om hem van de liefde van Christus te scheiden. Hij verklaart dat noch vervolging, noch verdrukking, noch benauwdheid, noch gevaar, noch zwaard dit kunnen doen; Hij zingt vol blijdschap: ‘In dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem, Die ons heeft liefgehad.’ O, dat wij U meer mogen leren kennen, dierbare Heere!
