Heere! indien Gij het zijt zo gebied mij tot U te komer op het water. Matth. 14:28
Een hoge dunk van jezelf is geen teken van geloof; het is juist een broedplaats van twijfel. Als Petrus zichzelf goed had gekend, zou hij misschien gezegd hebben: “Heere, gebied Johannes tot U te komen over het water, want ik ben zulk een hoge gunst niet waard.” Maar nee — omdat zijn geloof zwak was, had hij des te meer vertrouwen op zijn eigen oordeel, en zoals zo vaak stelde hij zich op de voorgrond. Overhaast begaf hij zich op een weg die zijn wankele voeten niet konden gaan, en het duurde niet lang of zijn vergissing werd duidelijk zichtbaar. Zwak geloof laat immers toe dat iemand te hoge gedachten over zichzelf heeft. Met Petrus ging het nog betrekkelijk goed, totdat hij merkte hoe de wind de golven hevig deed bruisen; toen werd hij bang. Zijn niet veel christenen geneigd om te leven naar wat ze zien en voelen? Hoe vaak horen we een beginnende gelovige niet zeggen: “Ik weet dat ik bekeerd ben, want ik voel mij zo gelukkig.” Maar bedenk: een nieuw kleed maakt menig meisje blij, en een zak vol geld doet ook een jongeling zich gelukkig voelen. Is dat werkelijk het beste bewijs dat u kunt geven? Nee, als u zich eerder ongerust en verootmoedigd voelt, zou dat wel eens een beter teken van waarachtige bekering kunnen zijn dan dat u zich gelukkig acht.
