Doet geen ding door twisting of ijdele eer, maar door ootmoedigheid achte de een de ander uitnemender dan zichzelve. Filippenzen 2:3
Stel dat Jezus in ons gezelschap zou verkeren, wat zou Hij dan zien? Misschien had u gisteren wel een verhitte discussie over een leerstuk van de waarheid. Uw gelaat gloeide. Misschien bent u wel boos weggelopen! Wat denkt u: Zou Jezus dan niet bedroefd zijn geweest over de manier waarop u voor Zijn leer opkwam, maar daarbij Zijn Geest vergat? Had u er erg in gehad dat Hij aanwezig was, dan had u uw tegenargumenten ongetwijfeld vriendelijker geuit. Dan was het uw doel niet geweest om uw vriend met woorden te verslaan, maar u zou hem onderwijs gegeven hebben ter verheerlijking van uw Heiland. U weet dat u volhield, terwijl u dat niet had moeten doen. U weet dat u ongelijk had, maar uw vriend bracht u in het nauw en u zei bij uzelf: ‘Ik wil het niet opgeven, hoewel ik voel dat het niet goed is.’ Geliefden, er zullen altijd punten zijn waarover we verschillend blijven denken. Maar juist die verschilpunten bieden ons zo’n mooie gelegenheid tot heilig liefdebetoon en onderlinge opbouw. Zouden wij die mogelijkheden niet met beide handen moeten aangrijpen?
