Want de Heere gebiedt aldaar de zegen, en het leven tot in der eeuwigheid. Psalm 133:3b
Wanneer Jezus aanwezig is in ons huisgezin, moeders, is het een lusthof. Wat zou dat een voorrecht zijn! Te weten dat Jezus in ons midden is kan gelovigen immers niet anders dan verblijden. Misschien hebt u weleens een schilderij gezien van martelaars die met elkaar in de kerker zaten. Ze moesten een voor een verbrand worden en troostten elkaar. Wanneer ik mij nu voorstel dat de Heere in hun midden was – wat vast zo geweest zal zijn – dan zou ik wensen daar ook geweest te zijn. Al had ik met hen verbrand moeten worden! U toch ook? Ik denk aan een ander voorbeeld. Enkele arme mensen komen bijeen in een hut om over Jezus te spreken. Helaas doet men dat tegenwoordig veel te weinig. Jezus is ook in die hut aanwezig. De harten van de arme mensen branden in hun binnenste! Hoe ontzettend gelukkig zijn zij! Al mogen hun harten doorgaans bedrukt zijn, nu ze in de overtuiging leven dat Jezus in hun midden is, komen deze treurenden tot rust. Elke last wordt licht. In Zijn nabijheid is er immers enkel verzadiging van vreugde. Heeft Christus ook een plaats in ons gezin?
