Aan de voeten van de Meester

En hij zeide tot Jezus: Heere, gedenk mijner, als Gij in Uw Koninkrijk zult gekomen zijn. Lukas 23:42

Merk op dat deze man in Christus geloofde toen hij Hem letterlijk de dood van een misdadiger zag sterven, onder omstandigheden van schaamte. U hebt zich nooit gerealiseerd wat het is om gekruisigd te worden. Het staat buiten ons. Deze man zag het met zijn eigen ogen, en voor hem was het geen kleine geloofsdaad om Hem die aan het vloekhout hing “Heere” te noemen. Voor hem was het een opmerkelijke daad van vertrouwen – een nobele prestatie van het geloof – om Jezus te vragen hem te gedenken als Hij in Zijn koninkrijk komt, hoewel hij zag dat het leven van Jezus wegebte en Hij op weg was om te sterven. Denk er ook aan dat op dat moment, toen de dief in Christus geloofde, alle discipelen Hem in de steek hadden gelaten en waren gevlucht. Johannes mag dan op enige afstand gebleven zijn, en heilige vrouwen mogen dan verder weg gestaan hebben, maar niemand was dapper aanwezig om de stervende Christus te verdedigen. Judas had Hem verkocht, Petrus had Hem verloochend en de rest had Hem verlaten; en het was toen dat de stervende dief Hem ‘Heere’ noemde en zei: ‘gedenk mijner, als Gij in Uw Koninkrijk zult gekomen zijn’. Ik noem dat een glorieus geloof. Waarom geloven sommigen van jullie niet, hoewel jullie omringd zijn door christelijke vrienden – hoewel jullie aangespoord worden door het getuigenis van hen die jullie met liefde beschouwen; maar deze man, helemaal alleen, roept om Jezus zijn Heere! De centurio getuigde na afloop van Jezus, maar deze dief was een eenzame belijder, die zich aan de Heiland vastklampte toen niemand ‘Amen’ zou zeggen op wat hij zei.