En hij, zijn mantel afgeworpen hebbende, stond op en kwam tot Jezus. Markus 10:50
Bartimeüs dankte hun niet voor hun troost. Hij vertoefde geen minuut om die aan te nemen of af te wijzen. Hij had Christus nodig, en niemand anders. Wanneer iemand met de beste bedoelingen ter wereld u tracht te troosten, voordat u in Jezus gelooft, hoop ik dat u hém voorbij en tot Jezus zult gaan: alle troost buiten Christus is een gevaarlijke troost. U moet persoonlijk tot Jezus komen, dat Hij uw ogen opent. Neem geen troost aan totdat Hij u troost door een wonder van Zijn genade.
Ik vrees dat wij u te zeer in uw ongeloof ophouden met balsem die niet van de offerande van onze gezegende Heiland afkomstig is. Ik vrees dat wij spreken als ware er balsem in Gilead, maar er is geen balsem dan op Golgotha. De zalving met troost buiten Christus is lang genoeg beproefd en heeft niemand genezen. Het is hoog tijd om tot Christus Jezus Zelf te gaan. Zelfs de troost voortvloeiende uit het feit dat een ander geroepen is, moet met voorzichtigheid aanvaard worden, opdat wij onszelf geen schade doen. De echte ogenzalf heeft Christus Zelf. Men moet zich met geen andere troost tevreden stellen, daar die toch niet zalig maakt. Herinner u dus altijd dat deze man zich niet tevreden stelde met de beste troost die menselijke lippen konden uitspreken, maar naar de Zoon van David Zelf heensnelde.
