“En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze.”—Lukas 11:4
Wat we in het gebed leren zoeken of mijden, moeten we ook in ons handelen nastreven of vermijden. Daarom moeten we de verzoeking heel ernstig vermijden. We moeten zo voorzichtig op het pad van gehoorzaamheid lopen dat we de duivel nooit uitdagen om ons te verzoeken. We moeten niet het struikgewas in gaan om de leeuw te zoeken. Zo’n overmoed kan ons duur komen te staan. Deze leeuw kan onze weg kruisen of vanuit het struikgewas op ons springen. Maar wij hoeven geen jacht op hem te maken. Wie hem ontmoet, zal het zwaar te verduren hebben, ook al behaalt hij de overwinning. Laat de christen bidden dat hem die ontmoeting bespaard blijft. Onze Zaligmaker wist uit eigen ervaring wat verzoeking betekent. Daarom waarschuwde Hij Zijn discipelen zo dringend: “Bidt, dat gij niet in verzoeking komt.”
Maar wat we ook doen, we zullen verzocht worden. Daarom bidden we: “verlos ons van den boze.” God had één Zoon zonder zonde, maar Hij heeft geen zoon zonder verzoeking. De natuurlijke mens is geboren tot moeite, zoals vonken opvliegen, en de christen is net zo zeker geboren voor de verzoeking. We moeten altijd op onze hoede zijn voor Satan, want hij kondigt zijn komst niet aan, net zomin als een dief. Gelovigen die Satans werkwijze kennen, weten dat er bepaalde tijden zijn waarop hij het meest waarschijnlijk zal aanvallen, net zoals je in bepaalde seizoenen gure winden kunt verwachten. Zo staat de christen, uit vrees voor gevaar, dubbel op zijn hoede, en het gevaar wordt afgewend doordat hij zich erop voorbereidt. Voorkomen is beter dan genezen. Het is beter zo goed gewapend te zijn dat de duivel je niet aanvalt, dan de gevaren van de strijd te doorstaan, ook al kom je er als overwinnaar uit. Bid vanavond eerst dat je niet verzocht wordt. En bid daarna dat je, als de verzoeking toch wordt toegelaten, verlost wordt van de boze.
