“Zeggende: Dit is het bloed des testaments, hetwelk God aan ulieden heeft geboden.”—Hebreeën 9:20
Er gaat een vreemde kracht uit van het woord bloed zelf, en de aanblik ervan raakt ons altijd. Een goed hart kan het niet verdragen een mus te zien bloeden, en wie er niet aan gewend is, wendt zich vol afschuw af bij het slachten van een dier. Het bloed van mensen is iets heiligs: het is moord om het in woede te vergieten, en het is een vreselijke misdaad om het te verspillen in oorlog. Komt dit ontzag doordat het bloed het leven is, en het vergieten ervan een teken van de dood is? Wij denken van wel. Als wij denken aan het bloed van de Zoon van God, wordt onze eerbied nog groter. Wij huiveren bij de gedachte aan de schuld van de zonde en de vreselijke straf die de Zondedrager heeft ondergaan. Bloed is altijd kostbaar, maar onbetaalbaar wanneer het stroomt uit de zijde van Immanuel. Het bloed van Jezus bezegelt het verbond van genade en maakt het voor altijd vast. Verbonden werden vroeger gesloten met een offer, en het eeuwige verbond werd op dezelfde manier bekrachtigd. O, wat een vreugde om gered te zijn op het vaste fundament van goddelijke toezeggingen die nooit onvervuld kunnen blijven! Redding door de werken van de wet is een gammel, lek schip dat zeker zal vergaan, maar het schip van het verbond vreest geen storm, want het bloed garandeert alles. Het bloed van Jezus maakte Zijn testament geldig. Testamenten hebben geen kracht tenzij de erflater sterft. Zo gezien is de speer van de soldaat een zegenrijke hulp voor het geloof, want hij bewees dat onze Heere werkelijk dood was. Daarover kan geen twijfel bestaan, en wij mogen ons vrijmoedig toe-eigenen wat Hij voor Zijn volk heeft nagelaten. Gelukkig zijn zij die zien dat hun recht op de hemelse zegeningen hun is verzekerd door een stervende Zaligmaker. Maar heeft dit bloed geen stem voor ons? Roept het ons niet op om onszelf te wijden aan Hem door Wie wij zijn verlost? Roept het ons niet tot een nieuw leven en zet het ons niet aan tot een volledige toewijding aan de Heere? O, mocht de kracht van het bloed vanavond in ons gekend en gevoeld worden!
