“De oogst is voorbijgaande, de zomer is ten einde; nog zijn wij niet verlost.”—Jeremia 8:20
Niet gered! Beste lezer, is dit jouw treurige toestand? Gewaarschuwd voor het komende oordeel, opgeroepen om voor je leven te vluchten, en toch op dit moment niet gered! Je kent de weg van de zaligheid. Je leest hem in de Bijbel, je hoort hem van de kansel, vrienden leggen hem je uit. En toch verwaarloos je hem, en daarom ben je niet gered. Je hebt geen verontschuldiging wanneer de Heere de levenden en de doden zal oordelen. De Heilige Geest heeft het woord dat je hebt horen prediken min of meer gezegend. Tijden van verkwikking zijn gekomen van het aangezicht van God. En toch ben je zonder Christus. Al die hoopvolle tijden zijn gekomen en gegaan. Je zomer en je oogst zijn voorbij. En toch ben je niet gered. Jaren zijn elkaar gevolgd de eeuwigheid in, en je laatste jaar zal gauw hier zijn. De jeugd is weg, de volwassenheid gaat voorbij, en toch ben je niet gered. Mag ik je vragen: zul je ooit gered worden? Is daar enige kans op? De gunstigste tijden hebben je al ongered gelaten. Zullen andere gelegenheden je toestand veranderen? Alle middelen hebben bij je gefaald, zelfs de beste, die volhardend en met de grootste liefde zijn gebruikt. Wat kan er nog meer voor je gedaan worden? Tegenspoed en voorspoed hebben allebei geen indruk op je gemaakt. Tranen, gebeden en preken zijn verspild aan je onvruchtbare hart. Is het niet hoogst onwaarschijnlijk dat je ooit gered wordt? Is het niet meer dan waarschijnlijk dat je blijft zoals je bent, tot de dood voorgoed de deur van de hoop sluit? Schrik je terug voor dit vermoeden? Toch is het heel redelijk. Wie door zoveel wateren niet is schoongewassen, zal hoogstwaarschijnlijk vuil zijn einde ingaan. De gelegen tijd is nooit gekomen, waarom zou die dan ooit komen? Het is logisch om te vrezen dat die nooit zal komen, en dat je, net als Felix, geen gelegen tijd zult vinden totdat je in de hel bent. O bedenk toch wat die hel is, en hoe groot de kans is dat je er binnenkort in geworpen wordt!
Lezer, stel dat je ongered zou sterven. Geen woorden kunnen uitbeelden hoe vreselijk je ondergang is. Beschrijf je vreselijke toestand maar in tranen en bloed, spreek erover met zuchten en tandengeknars: je zult “tot straf lijden het eeuwig verderf, van het aangezicht des Heeren, en van de heerlijkheid Zijner sterkte”. De stem van een broeder wil je graag wakker schudden tot ernst. O wees wijs, wees wijs op tijd. En voordat er een nieuw jaar begint, geloof in Jezus, Die machtig is om volkomen zalig te maken. Wijd deze laatste uren aan stil, persoonlijk nadenken. Als diep berouw in je wordt geboren, is dat goed. En als het leidt tot een nederig geloof in Jezus, is dat het allerbeste. O zorg ervoor dat dit jaar niet voorbijgaat terwijl je nog een onvergeven ziel bent. Laat de klokken van middernacht, het nieuwe jaar in, niet klinken boven een vreugdeloze ziel! Geloof nu, nu, nu, en leef.
“behoud u om uws levens wil;
zie niet achter u om,
en sta niet op
deze ganse vlakte;
behoud u naar het gebergte heen,
opdat gij niet omkomt.”
