Zo dan, die meent te staan, zie toe, dat hij niet valle. 1 Korinthe 10:12
Een oud spreekwoord zegt: ‘Weilanden kunnen af en toe onder water komen te staan, maar moerassen lopen bij het terugkeren van de vloed steeds weer onder water.’ Dat verschil bestaat ook tussen de zonden van de rechtvaardigen en van de goddelozen. Als ware heiligen door verleidingen worden overvallen, worden ze overvallen door een voorbijgaande uitbarsting van de zonde, maar de goddelozen verheugen zich in hun overtredingen en voelen zich dan in hun element. De heilige die in zonde valt, is als een ster die door een wolk bedekt wordt, maar de zondaar is als de duisternis zelf. De begenadigde kan in zonde vallen, maar de onbegenadigde holt die tegemoet, wentelt zich daarin en keert er steeds weer naar terug. We zijn nooit buiten het bereik van verleidingen. Of we nu thuis of buitenshuis zijn, we krijgen steeds weer met de verlokkingen van het kwaad te maken; de morgen begint met gevaar en bij het vallen van de avond zijn we nog in gevaar. Zij die door God worden bewaard, worden wel bewaard, maar wee degenen die de wereld intrekken, of die het wagen om in hun eigen huis zonder wapens te verblijven. Zij die denken dat ze veilig zijn, lopen meer gevaar dan anderen. De wapendrager van de zonde is zelfvertrouwen. Wees op uw hoede. We hebben zowel een bewaker nodig voor de nacht, als een beschermer voor de dag. O, dat de weerhoudende liefde voor Jezus ons werkzaam en bruikbaar zal houden!
