Want ik weet: mijn Verlosser leeft, en Hij zal de laatste over het stof opstaan. En als zij na mijn huid dit doorknaagd zullen hebben, zal ik uit mijn vlees God aanschouwen. Denwelke ik voor mij aanschouwen zal, en mijn ogen zien zullen, en niet een vreemde; mijn nieren verlangen zeer in mijn schoot. Job 19:25-27
Beste vrienden, kunt u allen zeggen: “Ik weet dat mijn Verlosser leeft”? De vraag is eenvoudig en eenvoudig verwoord; o, welk een ingrijpende zaken hangen aan uw antwoord. Is Hij MIJN Verlosser?” Ik druk u op het hart: rust niet, wees niet tevreden tot u door het geloof kunt zeggen: “Ja, ik werp mijzelf op Hem; ik ben de Zijne en daarom is Hij de mijne”. Ik weet dat menigeen van u die van wat zij hebben zeggen dat het hun eigendom niet is, toch kan zeggen: “Mijn Verlosser is mijn eigendom”. Hij is het enige bezit dat werkelijk van u is. Al het andere hebben we geleend, het huis, de kinderen, zelfs ons lichaam moeten we teruggeven aan de grote Uitlener. Maar van Jezus kunnen wij nooit afstand doen, zelfs als wij uitwonen uit het lichaam, wonen we in bij de Heere. Ik weet dat zelfs de dood ons niet van Hem kan scheiden, zodat lichaam en ziel bij Jezus zijn, zelfs in de donkere uren van de dood, in de lange nacht van het graf en tijdens de scheiding van ziel en lichaam. Geliefden, hebt u Christus? Misschien houdt u Hem vast met een zwakke hand. U bekruipt de gedachte dat het aanmatiging is om te zeggen: “Hij is mijn Verlosser”. Bedenk toch: al hebt u maar een geloof als een mosterdzaadje, dat kleine geloof geeft u het recht om te zeggen, en dat nu: “Ik weet, mijn Verlosser leeft”.
