Dan zullen wij kennen, wij zullen vervolgen om de Heere te kennen. Hosea 6:3
Als we nog heel klein zijn, draagt moeder ons op haar arm, maar als we wat groter worden, zet ze ons neer en moeten we op eigen benen staan. Het spreekt vanzelf dat het kind dan alleen moet lopen. Als het moe is, vindt het kind het jammer dat de tijd voorbij is dat het aan de boezem van zijn moeder lag. Toch is het goed voor het kleine kind dat het zijn eigen voetjes uitprobeert. Het is goed voor dat kind om op de grond te vallen en te weten dat het zwak is, want anders zou het altijd hulpeloos blijven. Veel dingen aan het begin van een christelijk leven zijn heel aangenaam en heerlijk, maar als het er de tijd voor is, komen de beproevingen om onze genadegaven te oefenen, zodat we niet langer kind blijven. Dat begrijpen we op dit ogenblik niet, en tegen een onervaren rekruut zou ik willen zeggen dat hij maar niet moet wensen het nu te begrijpen. U zult het begrijpen wanneer u zult ‘vervolgen om de Heere te kennen.’ Laat uw bevinding maar over aan God. Geloof in de Heere Jezus, en klamp u daaraan vast. Wanneer u uw eigen gevoelens niet kunt begrijpen, en uw hele godsdienst in de war schijnt te zijn – geen nood, houd vast aan het kruis en zing: De grootste zondaar die ben ik, maar Jezus stierf voor mij. Blijf daarbij. Rust in het dierbaar bloed dat eens voor velen werd vergoten tot vergeving der zonden, en langzamerhand zult u alles weten over de verwarrende ervaringen waar u nu doorheen gaat. Dan zult u kennen, en u zult ‘vervolgen om de Heere te kennen.’
