De God nu van alle genade … moge u – na een korte tijd van lijden – toerusten, bevestigen, versterken en funderen. 1 Petrus 5:10
Je hebt vast wel eens een regenboog gezien die zich wijd uitstrekt over het land. De kleuren schitteren, zeldzaam en prachtig, maar toch verdwijnen ze weer. Voor je het weet maken die heldere tinten plaats voor grauwe wolken, en de lucht die zo vol glans was, is ineens grijs. Het kan ook niet anders – een regenboog bestaat uit zonnestralen die eventjes door regendruppels breken. Hoe zou zoiets blijvend kunnen zijn? Maar zo mag ons christelijk karakter niet zijn. Het mag niet lijken op die vluchtige schoonheid die maar kort blijft hangen. Wij zijn bent geroepen om standvastig te zijn, om deugd te dragen die niet door de wind wordt weggedragen. Zorg ervoor dat het goede in jou niet tijdelijk of oppervlakkig is, maar vast en blijvend. Laat je karakter niet geschreven zijn in zand dat door de storm weggeblazen wordt, maar gegrift in de rots die nooit wankelt! Moge je geloof geen voorbijgaande droom zijn, maar opgebouwd uit materiaal dat bestand is tegen dat verschrikkelijke vuur dat het hout, stoppelen en stro van de huichelaar zal verteren. Moge je geworteld en gegrondvest zijn in de liefde. Moge je overtuigingen diep zijn, je liefde echt en je verlangens oprecht. Moge je hele leven zó vast en gevestigd zijn dat geen storm van de hel en geen storm op aarde je ooit zal kunnen wegrukken.
