De overeenstemming van de twee werelden

Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen van God over één zondaar die zich bekeert. Lukas 15:10
Verder lezen: Lukas 1:5-23

Onze tekst vertelt ons dat de engelen van God zich over berouwhebbende zondaars verheugen. Hoe gaat dat dan? Ze zijn altijd zo gelukkig als maar mogelijk is; hoe kunnen ze dan nog gelukkiger zijn? De tekst zegt niet dat ze gelukkiger zijn, maar misschien dat ze hun geluk meer tonen. Een mens kan iedere dag een sabbat hebben, wat ook zo hoort als hij een christen is. Toch laat hij zijn handhaving van de sabbat duidelijk uitkomen op de eerste dag van de week; want dan kan de wereld zien dat hij rust. ‘Een vrolijk hart heeft voortdurend feest’, maar dan nog geldt dat het bepaalde bijzondere dagen heeft waarop het in bijzondere mate feest viert. Voor de verheerlijkten is iedere dag een sabbat, maar van sommige kan gezegd worden: ‘en die sabbat was een hoogtijdag.’ Er zijn dagen waarin de engelen luider zingen dan gewoonlijk. Zij geven altijd uitdrukking aan Gods lof, maar soms komen de verzamelde heerscharen, die ver door het universum gevlogen hebben, thuis naar hun middelpunt. En rond de troon van God, in dichte rijen opgesteld, niet voor de strijd maar voor de muziek, zingen ze op bepaalde vastgestelde en aangewezen dagen de lofzangen van de Zoon van God, ‘Die ons heeft liefgehad en Zichzelf voor ons gegeven.’ En wanneer je mij vraagt wanneer deze dagen zich voordoen? Dan zal mik zeggen, dat de geboortedag van iedere christen, een dag van gezang in de hemel is. Er zijn kerstdagen in het paradijs, waar de hoogmis van Christus wordt bediend en waarin Hij verheerlijkt wordt, niet omdat Hij werd geboren in een kribbe, maar in een verbroken hart. Er zijn goede dagen in de hemel; dagen van dichterlijke bekoring, uitgelezen dagen van overvloeiende verering. En dit zijn de dagen waarin de Schaapherder het verloren schaap op Zijn schouder thuisbrengt, als de kerk haar huis met bezemen heeft gekeerd en de verloren penning gevonden.