Voor Iedere Dag

God, U ziet mij. Genesis 16:13, Engelse vertaling Verder lezen: Psalm 94:4-11

Het zou moeilijk zijn om ons een God voor te stellen Die Zijn eigen schepselen niet zou kunnen zien. Het zou uiterst moeilijk zijn om ons een goddelijk Wezen voor te stellen Dat de daden van de werken van Zijn handen niet zou kunnen zien. Het woord dat de Grieken gebruikten om God aan te duiden, hield in dat Hij een God was Die kon zien. Ze noemden Hem Theos; en ze leidden dat woord, als ik het goed heb gelezen, af van de wortel ‘theistai’, wat ‘zien’ betekent. Ze beschouwden God namelijk als de Alziende, Wiens ogen het hele universum met één blik opnamen en Wiens kennis die van stervelingen ver te boven ging. God Almachtig moet vanwege Zijn eigen wezen en natuur een alwetende God zijn. Streep de gedachte weg dat Hij mij ziet en u verlaagt de Godheid met een enkele pennenstreek Er zou geen God zijn als die God geen ogen had, want een blinde God is helemaal geen God. We zouden zo’n God niet kunnen bedenken. Hoe dom afgodendienaars ook mogen zijn, het is moeilijk om te denken dat zelfs zij een blinde god zouden verzinnen. Zelfs zij geven hun góden ogen, ook al zien ze niet. Juggernaut, of Jagannatha (een god gediend in sommige hindoeïstische gebieden) heeft ogen bevlekt met bloed; en de góden van de oude Romeinen hadden ogen, en sommige van hen werden vérziende góden genoemd. Zelfs de heidenen kunnen nauwelijks een god bedenken die geen ogen heeft om te zien, en dus zijn wij zeker niet zo dwaas om ons één enkele seconde in te beelden dat er een godheid kan zijn die niets afweet van alles wat door de mensen onder de zon wordt gedaan. Ik zeg dat het net zo onmogelijk is om een God te bedenken Die niet alles gadeslaat als om onszelf een rond vierkant voor te stellen. Als wij zeggen: ‘U, God’, dan denken we bij het woord ‘God’ aan een God Die alles ziet. ‘God, U ziet mij.’

Ter overdenking

De bewijzen van Jezus’ goddelijkheid in Markus 2:5-8: Hij kon geloof zien, zonden vergeven en de gedachten van het hart waarnemen. Hij kan het nog steeds!

Preek nr. 85