Aan de voeten van de Meester

Alle rank, die in Mij geen vrucht draagt, die neemt Hij weg; en al wie vrucht draagt, die reinigt Hij, opdat zij meer vrucht drage. Johannes 15:2

Laten we niet verwachten dat waneer we beproefd worden, we er direct voordeel uit halen. Ik heb geprobeerd om onder scherpe pijn te zien of ik wat meer gelaten ben of ernstiger ben geworden in het gebed, of meer verrukt in de gemeenschap met God, en ik geef toe dat ik nooit het minste spoor van verbetering heb kunnen zien op zulke momenten, want pijn leidt af en verstrooit de gedachten. Denk aan dat woord: “doch daarna geeft zij van zich een vreedzame vrucht der gerechtigheid” (Hebreeën 12:11 SV). De tuinman neemt zijn mes en snoeit de fruitbomen om ze meer vrucht te laten voortbrengen; zijn kleine kind komt bij hem en zegt: “Vader, ik zie geen vrucht op de bomen komen nadat u ze hebt gesnoeid”. Nee, lieve kind, het is niet waarschijnlijk dat je dat zou doen, maar kom over een paar maanden terug, als het seizoen van het fruit is gekomen, dan zul je de gouden appels zien die het mes bedanken. Genaden die bedoeld zijn om te verduren hebben tijd nodig voor hun voortbrenging en worden niet voortgestuwd en gerijpt in een nacht. Ernstige moeilijkheden in een ware gelovige heeft tot gevolg dat de wortels van zijn ziel naar de aarde worden losgemaakt en de ankergreep van zijn hart naar de hemel toe wordt versterkt. Elke zeeman op de zee van het leven weet dat wanneer de zachte Zephyr (westenwind) blaast, de mensen op de open zee worden verleid om met uitgestrekte zeilen te varen, maar wanneer de zwarte storm uit zijn hol komt brullen, haasten ze zich met alle snelheid naar de haven.